Overzicht bijbelboeken

Cultuur > Zegswijzen

De aardse tabernakel

Het menselijk lichaam

In de Statenvertaling (en ook nog in de NBG-vertaling van 1951) is tabernakel de aanduiding voor de verbondstent, die voor de Israëlieten op hun tocht door de woestijn het centrum was van hun eredienst. In het land Kanaän werd hij na enige tijd vervangen door de tempel van Salomo in Jeruzalem. Jezus noemt in Lucas 16:9 de hemel 'de eeuwige tabernakelen' (Statenvertaling). Het tegenovergestelde is de aardse tabernakel: het sterfelijke, zwakke lichaam.

Verschillende uitdrukkingen staan hiermee in verband: op je tabernakel krijgen, in je blote tabernakel staan. Zie ook Iemand op zijn tabernakel geven.

“En Mama, dat een kras wijfje is, kan ook nog lang haar' aardschen tabernakel voortslepen.” (A. Loosjes Pz, Historie van Mejuffrouw Susanna Bronkhorst, 1806-1807, deel 2, p. 145)

Heeft betrekking op:

2 Korintiërs 5:1