Overzicht bijbelboeken

Cultuur > Zegswijzen

De hond keert terug tot zijn eigen braaksel

Men vervalt weer in de bekende oude zonden.

Deze zegswijze berust op de eigenschap van veel honden dat ze hun braaksel later weer opslobberen. De apostel Petrus neemt in hoofdstuk 2 van zijn tweede brief dwaalleraren op de korrel. Hij vervloekt ze zelfs in vs. 14. Over hen citeert hij 'een waar spreekwoord' over de hond die terugkeert naar zijn braaksel, gevolgd door een parallelle uitdrukking over 'een gewassen zeug die terugkeert tot de wenteling in het slijk'.

[Gesprek in het café:] "’Wat dat wij hier missen in dit land, is de geest, de geest!’ Waarop Felix de Kat meesmuilerig zegt: ’Hoe groter geest, hoe groter beest.’ Frans de Hollander die Felix de Kat hààt, zegt lijzig: ’En de kleinste honden keffen het meest.’ Felix de Kat snauwt: ’Een Hollandse hond keert terug naar zijn eigen braaksel.’ Enfin, ge voelt het, de geest waait in den eenhoorn.' (Hugo Claus, Het verlangen, 1978, p. 8)

Heeft betrekking op:

2 Petrus 2:22, Spreuken 26:11