Overzicht bijbelboeken

Kunsten > Beeldende kunst

De Schutbijbel

Pieter Hendriksz. Schut (1619-1660), die door uitgever en graveur Claes Jansz. Visscher omstreeks 1635 in dienst werd genomen, vervaardigde de bijbelillustraties van Visschers prentbijbel, naar de bijbelillustraties van Mattheüs Merian de Oude. Schut graveerde de 233 prenten van Merian na in het koper, zodat de uiteindelijke afdruk in de prentbijbel van Visscher het spiegelbeeld was van het origineel. Deze prentbijbel staat dan ook beter bekend als de Schutbijbel. De eerste druk moet rond 1650 zijn uitgekomen. Er bestaan twee soorten Schutbijbels: de grote Schutbijbel met gravures naar het voorbeeld van de prenten van Merian op originele grootte (ca. 11,5 x 15 cm) en de kleine Schutbijbel met gravures naar Merian die kleiner zijn dan het origineel (ca. 9 x 6 cm).

Pieter Hendriksz. Schut
Grote Schutprent: Geen Tyran kan Gods besluit veranderen.
Pieter Hendriksz. Schut
Moses bij Pharaos dochter gevonden wert ten hove opgevoedt.

Daarnaast vulde Schut de serie prenten aan met eigen ontwerpen, in de eerste druk met 25, uiteindelijk met 103. De enige Schutbijbel die voorzien is van een datering is de kleine Schutbijbel Toneel ofte Vertooch der Bybelsche Historien uit 1659. Deze kleine Schutbijbel is aanvankelijk verschenen met één prent per blad, en later in 1659 met twee prenten per blad. Het lijkt alsof de kleine prenten simpelweg uitsneden zijn van de grote Schutprenten; toch zijn er wijzigingen aangebracht, met name in de achtergrond.

Zie ook

  • Toon Rode draad De Schutbijbel toegepast

Bibliografische referenties

W.C. Poortman, Bijbel en prent (2 dln.) ’s-Gravenhage 1983-1986.

Heeft betrekking op:

Handelingen 14:8-10, Exodus 2:5-9