Overzicht bijbelboeken

Over > Bijbelse wereld

De vijg

Vijgenblad met vruchten

De vijg is een vrucht die in vele godsdiensten betekenis heeft. Volgens sommige christenen heette ze zelfs kortweg christusvijg en niet anders. In sommige delen van India wordt de heilige vijgenboom (ficus religiosa) aangeplant, omdat Boeddha onder deze boom 'verlichting' zou hebben bereikt. In de koran heet soera 95 'De vijg' omdat de tekst begint met 'Bij de vijg en de olijf ...'

In het joods/christelijke volksgeloof wordt zowel de boom als de vrucht vaak in verband gebracht met zonde. Adam en Eva bedekten er hun naaktheid mee; de vijg heeft namelijk grote diep ingesneden bladeren die daardoor uitermate geschikt waren om er schorten van te maken (Gen. 3:7). Geiten worden onrustig in de schaduw van een vijgenboom, en insecten worden daas van zinnelijkheid door de bedwelmende geur van de sappige vruchten. De zegswijze 'vijgen na Pasen' drukt een teleurstelling uit.

De eetbare vijg (ficus carica) hoort bij dezelfde plantenfamilie als de ficus elastica, de rubberboom. De vijg is een schijnvrucht, dat wil zeggen dat de vele pitjes in de vijg de vruchtjes zijn. De vrouwelijke vijgenbomen dragen de vruchten. Oorspronkelijk stamt deze plant uit Klein-Azië, Syrië en Palestina, het gebied waarin de bijbelse verhalen zich afspelen. In bijbelse tijden werden de verse vijgen vaak verwerkt tot vijgenkoeken. Die werden niet alleen gegeten maar ook als geneesmiddel gebruikt (2 Kon. 20:7; Jes. 38:21).

Zie ook

  • Toon terzijde Recept vijgenbrood

Heeft betrekking op:

Marcus 11:13, Jesaja 38:21, 2 Koningen 20:7, Lucas 13:6-9, Genesis 3:7, Joël 2:22