Overzicht bijbelboeken

Over > Hoofdpersonen

Ezechiël

De ik-figuur in het boek Ezechiël is de priester Ezechiël, die volgens hoofdstuk 1-3 door God geroepen werd om onder de Israëlieten te profeteren. Ezechiël leefde zelf in ballingschap in Babylonië en verkondigde daar tussen 593 en 571 v. Chr. zijn profetieën onder zijn volksgenoten. Meer nog dan zijn collega-profeten moest Ezechiël zijn boodschap uitbeelden in symbolische daden; het boek vertelt weinig over andere vormen van contact met zijn publiek. Zo moest Ezechiël de profetie over de ondergang van Jeruzalem kracht bijzetten door zich op te sluiten in zijn huis, het beleg van de stad uit te beelden en zich kaal te scheren (hoofdstuk 3-5). Van 3:26 tot 33:22 was hij letterlijk met stomheid geslagen!

Mede door de ik-vorm in vrijwel het gehele boek zien sommigen het als een soort dagboek. Toch lezen we zelden wat er in Ezechiël omgaat; zelfs bij de dood van zijn vrouw (24:15-18) blijft hij 'professioneel'. De veelheid aan visioenen, symbolische en allegorische voorstellingen maakt dat Ezechiël soms moeilijk te volgen is; een Amerikaanse wetenschapper maakt uit de presentatie van een en ander op dat Ezechiël aan een vorm van epilepsie geleden moet hebben ...

Heeft betrekking op:

Ezechiël 1:2-3, Wijsheid van Jezus Sirach 49:8