Overzicht bijbelboeken

Over > Hoofdpersonen

Petrus

Petrus (of Simon Petrus) was de meest prominente discipel. Hij kreeg de naam Petrus (van het Griekse woord voor 'rots') van Jezus; voordien heette hij Simon. Soms wordt hij Kefas genoemd, wat de Aramese variant van Petrus is. Simon Petrus was afkomstig uit Betsaïda en was net als zijn vader en zijn broer Andreas visser. Zijn naam is voorgoed verbonden met de verloochening van Jezus (Matt. 26:31-35 en 69-75); Jezus heeft hem na zijn opstanding in ere hersteld (Joh. 21:15-19).

Na Jezus' hemelvaart werd hij een belangrijk leider in de vroege christelijke gemeenschap; in de eerste vijf hoofdstukken van Handelingen is hij de centrale figuur. Later speelt hij een sleutelrol in de discussie over de toelating van niet-Joden tot de gemeenschap: nadat hij zelf op bijzondere wijze tot inzicht is gekomen (Handelingen 10), weet hij de anderen te overtuigen, zodat ook zij concluderen: ‘Dan geeft God dus ook de heidenen de kans om tot inkeer te komen en het nieuwe leven te ontvangen’ (11:18).

Het Nieuwe Testament bevat twee brieven waarin Petrus (resp. Simeon Petrus) als auteur wordt opgevoerd.