Overzicht bijbelboeken

Cultuur > Feesten

Pinksteren

Bij de joden is Pinksteren (Sjavoeot of Wekenfeest) het feest van de eerstelingen van de oogst, dat traditioneel vijftig dagen na PesachPesach begon (Lev. 23:15-21). Het woord Pinksteren komt van het Griekse hè pentekostè, wat 'de vijftigste dag' betekent. Tijdens het feest - feitelijk een dankdag voor de oogst - worden eerste opbrengsten van de oogst geofferd.

Voor christenen is Pinksteren - dat eveneens 50 dagen na Pasen,Pasen en 10 dagen na HemelvaartHemelvaartsdag gevierd wordt - het herinneringsfeest aan de uitstorting van de Heilige Geest (Hand. 2:1-4). Zeven weken na Jezus' kruisiging waren de apostelen in Jeruzalem bij elkaar voor het begin van het Wekenfeest toen ze vervuld werden door de kracht van de Heilige Geest:

Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven.

De evenementen en volksfeesten die nog altijd op of rond Pinksteren worden gehouden, zoals braderieën, markten en kermissen, hebben in wezen niet veel met het eigenlijke bijbelverhaal te maken. De rondgang van de Pinksterbruid - een maagd getooid met bloemenkransen en sieraden - en de Pinksterkroon - een bloemen-met-lintenkrans op een lange staak - gaan terug op de aloude meifeesten, die met vruchtbaarheid in verband staan: hoe mooier de Pinksterbruid of -kroon was uitgedost, hoe rijker de komende oogst zou uitpakken.

Zie ook

  • Toon terzijde Luilak
  • Toon Rode draad De joodse kalender

Heeft betrekking op:

Handelingen 2:1-13, 1 Korintiërs 16:8